1
در آسمانِ نمناک
درخت می‌بارد
تنها.


2
در آسمانِ دور
ستاره زاده می‌شود
تنها.


3
در سرزمینی که نخواهم دید
ترانه زاده می‌شود
تنها.


4
به من گفت: شاخه‌ای هستی تو
اما
نگفت کدام باد
نگفت کدام درخت…


5
کجاست رویشگاهِ آن درخت؟


6
چگونه می‌توانم دید
وقتی که رنگْ از سوزشِ انگشتان تهی می‌شود؟


7
چگونه می‌توانم گفت
حال آنکه آینه‌ها
دریچه‌هایی
در قطاری شتابناکند…


8
حقیقت را چگونه می‌توانم گفت؟
(سعدی یوسف / برگردان: موسی اسوار)

 

Davide Bonazzi