شبی بی‌پایان
و تیرهایی ناپیدا
‌                          که بادبان‌ها را سوراخ می‌کنند
با این همه
‌                  از صخره‌های شناور  نیز
نمی‌ترسیم
ما در دریا غرق نمی‌شویم
دریا می‌شویم.

***

چون جوبارهای کوچک
در نخستین ایستگاه‌ها
‌                        از پا درآمدیم.
من هیچ،
حیف از تو که دریا را ندیدی.

***

کاش می‌شد
‌                  از خاطره‌ها جدا شد
آن وقت دیگر
‌                  چیزی آزارت نمی‌دهد
مثلاً ماه
‌             او را به یادت نمی‌آورد
و گلِ سرخ
هدیه‌ای عاشقانه نیست
و ساحل هم
جایی‌ست صرفاً برای قدم‌زدن
‌                                   نه گریستن…
کاش می‌شد از خاطره‌ها جدا شد.

 

photo: Joe Raedle